Posted in English

My review 2019-2020

I have heard a lot of good things about our school, that is why I decided to enter this school. The school is full of sports centers and I had a chance to go in for them. For the first semester, I learned archery. Since March we had to do our lessons online. We get a lot of tasks, projects from our teachers, do them, and get a lot of knowledge.
Here are my online tasks.







Posted in Uncategorized

Albertos new neighbours

Alberto took one look at his new neighbours and knew that his life was going to get more difficult. He watched them arrive in their big, noisy car and watched them get out. There they were, two of them, as big and as noisy as their car – and smelly and stupid as well.

‘Terrible!’ he thought. ‘How am I going to put up with them?’ He went to tell Mimi. Mimi was the friend he lived with.

‘Have you seen the new neighbours?’ he asked her.

‘No,’ she said. ‘Who are they?’

‘Two of them. The ones we don’t like. Big and noisy and stupid and smelly. Just like they always are.’

‘Oh no,’ said Mimi. ‘How awful! Still, I suppose we can just ignore them.’

‘I suppose you’re right,’ agreed Alberto. ‘We’ll just have to ignore them.’

For a few days, then, Alberto and Mimi tried to ignore their new neighbours. When the neighbours went out for a walk, Alberto and Mimi didn’t say hello to them. When the neighbours were in their garden, Alberto and Mimi went inside. This was OK for a few days, but, perhaps inevitably, things didn’t stay this way …

One day, Alberto woke up from his sleep to find one of the neighbours in his garden. ‘Mimi!’ he shouted. ‘Have you seen this!? He’s in our garden!!!! Look!’

‘How terrible,’ said Mimi. ‘Let’s call our staff and make sure they get rid of him immediately!’

Mimi went off to call their staff. Two minutes later, Alberto and Mimi’s head of staff was out in the garden trying to get rid of the unwelcome neighbour. ‘Go on!’ he shouted. ‘Get out of here! Go home!’ The neighbour didn’t say anything but gave Alberto and Mimi’s head of staff a dirty look, then he went back into his garden. Alberto and Mimi felt better and then asked their head of staff to prepare their lunch for them.

However, it wasn’t enough. Over the next few days, Alberto and Mimi often found one or other or both of their new neighbours walking around their own garden. It was terrible. To show how they felt, Alberto and Mimi went into their neighbours’ garden at night, when the neighbours were inside, and broke all the flowers.

The next morning one of the neighbours came to talk to Alberto.

‘Hey!’ he said. ‘Hey, you!’ Alberto ignored him, but he continued talking. ‘You came into our garden last night and broke all the flowers!’ Alberto didn’t say anything but gave his neighbour a dirty look. ‘Now I’m in trouble!’ continued his neighbour. ‘They think I did it!’

‘Who are «they»?’ asked Alberto.

‘My owners, of course,’ replied the neighbour.

‘Owners!?’ said Alberto. ‘You have «owners»?’

‘Course we do,’ said his neighbour. ‘Don’t you?’

‘Oh, no,’ replied Alberto. ‘We have staff.’

Alberto went to tell Mimi that the neighbours didn’t have staff but owners.

‘That’s not a surprise,’ said Mimi. ‘That explains everything. That’s why they’re so noisy and smelly and stupid. We need to make their owners become staff.’

The next day, Alberto and Mimi were actually very friendly with their new neighbours. They tried to explain how to make their owners become ‘staff’.

‘Listen,’ said Alberto to them. ‘It’s very easy. First, understand that the house is your house, not theirs.’

‘And second,’ said Mimi, ‘make sure that you are always clean.’

‘Make sure they give you food whenever you want!’

‘Sit on the newspaper while they are reading it!’

‘Sleep as much as possible – on their beds!’

‘And finally, try not to bark but to miaow instead.’

But it was no good. The neighbours just didn’t understand. After a week, they gave up.

‘It’s no good,’ said Mimi. ‘They’ll never understand – dogs have owners, cats have staff.’

Posted in Uncategorized

Booking a Table

Staff: Hello, Gino’s.

Jamie: Hi. Can I book a table for tomorrow night, please?

Staff: How many people is it for?

Jamie: Four.

Staff: And what time would you like?

Jamie: About eight, eight thirty maybe?

Staff: Let’s see … We’re pretty busy tomorrow, so I can do half past seven or nine.

Jamie: Oh. OK, then. Half seven, please.

Staff: What name is it?

Jamie: Jamie.

Staff: J-A- …?

Jamie: M-I-E

Staff: OK, so that’s a table for four at half past seven tomorrow evening.

Jamie: Great. Thanks! Bye.

Staff: Bye.

Staff: Hello, Gino’s.

Jamie: Hi, I called earlier to book a table for four and I was wondering if I can make it for six instead?

Staff: Ah, what name was it?

Jamie: It’s Jamie.

Staff: Table for four at half past seven. So you want to change it to 6 o’clock?

Jamie: No, sorry. Can I make it for six people?

Staff: Oh, I see. Sorry! That shouldn’t be a problem. I can move you to a bigger table but it will be nearer the kitchen. Is that OK?

Jamie: No problem. Is it possible to change the time as well? Make it a little bit later?

Staff: Ah … yeah, we can. Is eight OK for you?

Jamie: Perfect, thanks!

Staff: Lovely. See you tomorrow, then.

Jamie: Thanks! Bye!

Staff: Thanks. Ciao! 

Posted in Uncategorized

Aunt Helens House

I’m going to tell you about my Aunt Helen’s house. It’s not her main house, that’s in the city. No, this house is by the lake. There was a small town by the lake called Miller’s Ford, but all the people moved away when the fishing and mining stopped about sixty years ago. But the houses stayed, of course. My Aunt Helen uses that house as a vacation home and she goes there for a few weeks every year to relax.

But staying in that house isn’t a relaxing experience. I think the house is haunted! I think there’s a ghost there from many many years ago. Helen says I’m silly and that I’ve got an over-active imagination. But there are many things that happen in that house that cannot be easily explained.

One day, shortly after getting up, I went to find my Aunt Helen to say «good morning» and I heard her talking in a room that she usually never uses. I think it used to be the nursery of the house when Miller’s Ford was a busy town in the 19th Century. I listened at the door and could hear Helen reading something out, or perhaps she was dictating a letter. I couldn’t hear any other person in the room with her so it wasn’t a normal conversation. I didn’t want to disturb my aunt, so I went back downstairs and went to make breakfast in the kitchen, which I ate on the porch that overlooked the lake. It was a beautiful sunny morning. Half an hour later, I heard my aunt’s car arriving. She had been to the local store to buy some bread and milk. I couldn’t believe it!

«What are you looking so shocked for?» she asked me.

«I thought you were in the old nursery, working on your letters, Auntie,» I replied.

«I never go in that room,» she said. «I haven’t been in that room for fifteen years.»

A few other things like that happened over the next few visits I made to that house and I grew to dislike it very much. Then, one day in my local library, I found a story in an old newspaper with the title «The Constant Babysitter». The story was that a baby had died in one of the houses by the lake at Miller’s Ford and the babysitter was blamed, a woman of 37 who was a family friend and had offered to look after the baby. But she spent all her time in the kitchen writing her letters and didn’t know that someone had climbed in the baby’s window and taken her. The baby was never found. The woman killed herself through depression after the baby’s disappearance and local people then said her ghost stayed very close to where the baby was left by the parents — in the nursery.

I never went back to that house, despite my Aunt Helen’s many invitations.

1.The narrator describes the house where her aunt lives all year.



2. Why did the people leave Miller’s Ford

    the lake flooded

    the haunted house

    the economy

3. Aunt Helen also believes there’s something «strange» in the house.



4. Why was the narrator looking for Aunt Helen?

    to tell her about the nursery

    to have breakfast

    to greet her

5. Why did the narrator think it wasn’t a «normal conversation»?

    she heard only one person

    the people were shouting

    the voices were strange

6. What did Aunt Helen say about the nursery?

    she didn’t like to use it

    that she never used it

    the room was locked

7. Who took the baby in the story?

    a friend of the babysitter

    the babysitter

    nobody knows

8. Why does the ghost probably stay in the nursery?

    it feels guilty about what happened

    because of the lake view

    she jumped from that window

Posted in Uncategorized

Tims day

Every day Tim wakes up at five thirty when his alarm clock rings. He gets up and then goes to the bathroom and has a long, hot shower. After that he makes breakfast for him and his wife, Betty. Tim has coffee and two slices of toast and Betty drinks a cup of tea and eats a bowl of cornflakes. At six o’clock Tim brushes his teeth, always before he gets dressed because it is very important that he doesn’t get toothpaste on his clothes — Tim is a train driver and he wears a uniform! Finally, he kisses his wife and baby son and leaves his house in Watford at a quarter after six.

Tim starts work at seven o’clock and drives trains on the London Underground. He usually works in the mornings from Monday to Friday, but he sometimes works on the weekends too. At noon he stops work for half an hour to have his lunch. He eats cheese and tomato sandwiches which Betty makes for him, and drinks a bottle of milk. After lunch he works until four o’clock and then he goes home. In the evening he plays with his baby son, Ben, and watches TV with Betty. At ten thirty they all go to bed because they are very tired — and because they get up so early in the morning!

Posted in Uncategorized


Հոդված 1 .Նպատակը
Սույն Կոնվենցիայի նպատակն է աջակցել, պաշտպանել և ապահովել հաշմանդամություն
ունեցող անձանց` լիարժեքորեն և հավասարապես օգտվել մարդու իրավունքներից և
հիմնարար ազատություններից, ինչպես նաև ապահովել հարգանքը նրանց
արժանապատվության նկատմամբ: հաշմանդամություն ունեցող անձինք են համարվում
նրանք, որոնք երկար ժամանակ տառապում են ֆիզիկական, հոգեկան, մտավոր և
նյարդային հիվանդություններով, որոնք տարբեր արգելքների հետ փոխազդեցության
արդյունքում կարող են խոչընդոտել, որ նրանք լիակատար և արդյունավետ մասնակցեն
հասարակական կյանքին մյուսների հետ հավասար հիմունքներով:

Posted in Uncategorized

ՀՀ օրենքը երեխայի իրավունքների մասին

Երեխաների իրավունքների մասին կոնվենցիան ընդունվել է Միավորված Ազգերի Կազմակերպության կողմից (ՄԱԿ) 1989թվականի նոյեմբերի 20-ին,իսկ Հայաստանի Հանրապետության համար ուժի մեջ է մտել 1996 թվականի Մայիսի 29-ից: Կոնվենցիայի անդամ են Վատիկանը, Պաղեստինը և ՄԱԿ-ի բոլոր մասնակից պետությունները,բացի ԱՄՆ-ն, որովհետև այն արգելում է երեխաների մահապատիժը, և Սոմալին,որովհետև նա այլևս չունի կազմակերպված պետական  համակարգ։

ՀՀ օրենքը սահմանված ԱԺ-ի կողմից

Երեխան լիարժեք կերպով պետք է նախապատրաստվի հասարակության մեջ անհատական կյանքով ապրելուն։

5-11 հոդվածները սահմանում են կյանքի, անվան, քաղաքացիության, իր ծնողներին իմանալու, ծնողական խնամքի և անբաժանելիության իրավունքները և երեխաների հանդեպ ծնողների իրավունքները և պարտավորվածությունները։

28-31 հոդվածներն ամրագրում են երեխաների կրթության, մայրենի լեզուն և մշակույթը կիրառելու, իր կրոնը դավանելու, հանգստի և ժամանցի իրավունքները։

37-41 հոդվածները արգելում են մինչ 18 տարին լրանալը կատարած հանցագործությունների համար մահապատժի և ցմահ բանտարկության կիրառումը, արգելում են տանջանքները և երեխաներին ստորացուցիչ պատիժների կիրառումը, սահմանում են երեխայի իրավունքը հանցագործություններում նրան մեղադրելու և ազատազրկելու ժամանակ, ինչպես նաև երեխաների պաշտպանության իրավունքը զինված հակամարտությունների և պատերազմների ժամանակ։ Պետությունները պարտավորվում են ձեռնարկել միջոցներ՝ ուղղված անտեսված, շահագործման կամ չարաշահվող զոհ-երեխաների վերականգմանը և սոցիալական վերաինտեգրմանը և իրավունք են վերապահում պաշտպանել երեխայի իրավունքներն առավել բարձր մակարդակով, քան նախատեսված է Կոնվենցիայով։

46-54 հոդվածները ցույց են տալիս պետությունների կողմից Կոնվենցիայի դրույթների պահպանման խնդիրների ընթացակարգային-իրավական լուծումները։ Ի տարբերություն ՄԱԿ-ի շատ կոնվենցիաների՝ Երեխայի իրավունքների պաշտպանության Կոնվենցիան բաց է ստորագրության բոլոր երկրների համար, այդ իսկ պատճառով դրան կարողացավ անդամակցել ՄԱԿ-ի անդամ չհանդիսացող Սուրբ աթոռը:

Posted in Uncategorized

Distance learning Grade 10(30.03-10.04)

Task 1. ESL Listening exercises/pre-intermediate/

1.How does Joshua go to school in Japan?

He walks with a group of students.
He takes a school bus every morning.
He rides the subway at 8:00 AM.

2.Which item did Joshua NOT take to school?

a school hata
a backpack
gym clothes

3.What does Josh do first when he gets to school?

He stands and bows to the teacher.
He practices his reading and writing.
He puts on his gym clothes for class.

4.Where does Joshua eat lunch at school?

in his classroomin
the gymnasiumin
the lunchroom

5.Joshua probably gets home from school between _____.

1:00 and 2:00 p.m.
2:00 and 3:00 p.m
.3:00 and 4:00 p.m.

Task 2. ESL Listening exercises/Intermediate/ -listen and answer the questions

1.The man wants to ______.

join a soccer club
try out for the company basketball team
run a mountain marathon

2.The woman is worried that ______.

her husband’s health isn’t good
the man works too much
her husband is becoming a fitness freak

3.First, the woman suggests that her husband _____.

visit with a fitness traine
rstart with light workouts
see a doctor

4.Her husband should ____.

eat less fatty foods
consume less salt
eat more protein

5.Why does the man’s wife recommend cycling?

It helps develop mental toughness.
It helps strengthen the heart.
It is good for improving muscle tone.

Task 3. Prepositions of time: on, in, at – for information and explanation go through this link 

1)I want to lose 5 kilogram in one month.
2)Could you get me this pants in a larger size?
3)She seems to be interested on Psychology.
4)I will come to pick you up at 2 pm tomorrow.
5)This class will be held in Mondays.

    Complete the sentences using  in, on, at

  1. I started my job in 2007.
  2. I usually get to work at about 8.15
  3. I’m never late for work. I’m always at time.
  4. I work best in the morning.
  5. Occasionally, I have to work on Saturdays.
  6. in the summer, I sometimes cycle to work
  7. I get paid on 28th of each month
  8. We have a pay review in April
  9. We have a big office party on Christmas
  10. I am very interested in Art.

Task 4. Find the word that is closest in meaning to the word


a) describe  b)understand c) make use of  d)prepare

2. internal

a)forever  b) inside  c) outside  d)brief


a)render  b)fall  c)take place d)reach

4. native

a)alien  b)born in a particular  c)foreign  d)buried in a particular place

5. believe

a)notice  b)mean  c) suppose  d) reach

6. wish

a)ability b)desire  c)want  d) likeness

7. high

a) lofty  b)significant  c)scale d)low

8. complete

a)found  b) make c)compare  d) finish


a) fall  b) supply c) develop d) improve


a)discover  b) believe  c)require  d) render

Posted in Uncategorized

Distance Learning for Grade 10(16.03-20.03)

An adverb ( which has –ly ending) is a word that describes verbs whereas an adjective is a word that describes nouns or pronouns.

Eg. He drove off angrily    /      He is an angry boy.

But there are some words ending in –ly are adjectives. Common examples: deadly, friendly, likely, lovely, silly, ugly, unlikely.

  • Put in the correct word.
  1. Two people were serious injured in the accident.
  2. The driver of the car had seriously injuries.
  3. I think you behaved very selfishly.
  4. Tanya is terribly upset about Losing her job.
  5. There was a sudden change in the weather.
  6. Everybody at the carnival was dressed colorfully.
  7. Linda usually wears colourful clothes.
  8. Liz fell and hurt herself really badly.
  9. Joe says he didn’t do well at school because he was badly taught.
  10. The children were playing in the garden happily.
  • Examination Card 1.

Task 1. Read the text, translate the last passage into English:

Jack was a young sailor. He lived in England, but he was often away with his ship.

One summer he came back from a long voyage and found new neighbours near his mother’s house. They had a pretty daughter, and Jack soon loved her very much.

Մի ամառ նա վերադարձավ երկար նավարկությունից հետո և գտավ նոր հարևանների իր մայրիկի տան կողքին: Նրանք ունեին շատ գեղեցիկ աղջիկ և շուտով Ջեքը սիրեց նրան շատ:

He said to her, ‘My next voyage will begin in a few days’ time, Gloria. I love you, and I’ll marry you when I come back. I’ll think about you all the time, and I’ll write to you and send you a present from every port.’

Նա ասաց նրան.
— Իմ հաջորդ նավարկությունը սկսվելու է հինգ օրից, Գլորիա: Ես սիրում եմ քեզ և կամուսնանամ քեզ հետ, երբ վերադառնամ. Ես մտածելու եմ քո մասին ամբողջ ժամանակ և ես կգրեմ քեզ և կուղարկեմ քեզ նվեր ամեն նավահանգստից:

Առաջին նավահանգիստը, որտեղ Ջաքը կանգ առավ, Ֆրիթաունն էր: Նա այնտեղից Գլորիային թութակ ուղարկեց: Այդ թութակը խոսում էր հինգ լեզվով:

The first port, where Jack  stopped, was the Freetown. He send Gloria a parrot from there. That parrot spoke five language.

Երբ Ջաքի նավը հասավ Ավստրալիա, նա նամակ ստացավ Գլորիայից: Նամակում գրված էր. «Շնորհակալություն թութակի համար, Ջա՛ք: Այն ավելի համեղ էր քան ճուտը»:When Jack’s ship  arrived in Australia , he got a letter from Gloria. There was written. “ Thank you for the parrot, Jack. It was tastier than chicken.

Task 2. Use the verbs in the brackets in the correct tense form:

  1. have never come across such a big snake in my life. What about you?
  2. We had been looking for her ring for two hours when we found it in the bathroom.
  3. Hi, I am Matt Rotell, a friend of Alice’s.
  4. While climbing onto the mountain top, I met a strange animal which I’d never seen before.
  5. If I find a good job, I’ll move to Madrid.

Task 1

We normally make passive forms of a verb by using tenses of the auxiliary be followed by the past participle ( -pp) of the verb. Here is a list of all the passive forms of an ordinary English verb.

Simple future  —  will be + pp    – eg. You will be told soon enough.

Simple present – am/is/are  + pp  – eg. English is spoken here.

Present progressive – am/is/are being +pp  – eg. The house is being painted.

Present perfect  – have/has been +pp  – eg. Has Mary been told?

Simple past  – was/were + pp  – eg. I was invited, but I went.Seen ad many timesNot relevantOffensiveCovers contentBrokenREPORT THIS AD

Past progressive – was/were being +pp – eg. I felt as if I was being watched.

Past perfect – had been + pp – eg. I knew why I had been chosen.

Model verbs –can/must/may/have to.. +be + pp – eg . The work must be done.

Choose the correctly formulated Passive constructions.


  1. This easy work can be done without anybody‟s help.
  2. We found the room exactly as it had been left the night before.
  3. Tobacco introduced to France by Jean Nicot.
  4. This modular computer has used by our researchers.
  5. Gayane was first staged on December 3, 1942 in Perm during World War II.


  1. The first chewing-gum was made by Thomas Adams.
  2. Have these benches painted recently?
  3. The students being examined by the professor at that time.
  4. The vase made of crystal was broken to pieces.
  5. Lincoln was shot in the head by John Wilkes Booth, an actor.


  1. Marie Tussaud created her first wax figure (of Voltaire) in 1777.
  2. Before him lay a splendid garden, full of blossom and scent.
  3. I have been misunderstood – no intention to hurt you.
  4. Is that big hat made of straw?
  5. Many of Van Gogh‟s best works were created in 1889, in an asylum.


  1. He will have published several poems by the end of the year.
  2. What holidays are celebrated in your country in autumn and winter?
  3. G. Washington is known to all Americans as “The Father of the Nation”.
  4. The dynamite had invented by Alfred Nobel.
  5. Charlie Chaplin is considered one of the most famous stars of the early days of Hollywood.


  1. Will the scientific seminar be held in two days?
  2. The scientists have been making these experiments for the last few years.
  3. Nobel preferred that people didn’t remember him as the inventor of dynamite.
  4. The patent matter was still being discussed.
  5. The Smiths weren’t invited to that meeting.

Task 2

  • I love traveling. I would like travel.When you visit a country, buy a souvenir from there and when you see the souvenir,you will remember your journey.

Posted in Uncategorized

Առցանց ուսումնական նախագիծ գրականությունից

Եղիշե Չարենցի թողած գրական ժառանգությունը

Տրիոլետը՝ ութ տողանի բանաստեղծություն է՝ որի 7-րդ 4-րդ տողերը կրկնում են առաջինը, իսկ 8-րդը՝ երկրորդը, որով ամբողջ բանաստեղծությունն ունենում է երկու հանգ:

Երեկ Ձեր պրոֆիլը այնքան

Երեկ Ձեր պրոֆիլը այնքան,
Այնքան հմայիչ էր, գիտե՞ք,
Եվ Ձեր սանրվածքը թեք
Երեկ հմայիչ էր այնքան:
Դյութի՛չ էր Ձեր ժպիտը մանկան,
Ձեր քաղցր ժպիտը` սրտաբեկ, —
Երեկ Ձեր պրոֆիլը այնքան,
Այնքա՛ն հմայիչ էր, գիտե՞ք…

Սոնետը՝ տասնչորս տողանի բանաստեղծություն է որըբաղկացած Է երկու քառատող և երկու եռատող տներից:

Ես ինչպե՞ս Ձեզ չսիրեմ։ — Դուք արվեստ եք ու հոգի։
Օ, կարելի՞ է արդյոք պրոֆիլը Ձեր չսիրել։
Ով երգ ունի իր սրտում ու սովոր է գեղեցկի՝
Նա պարտավոր է Ձեզ բյուր, հազար սոնետ նվիրել։

Դուք այնպես մե՜ղմ եք խոսում։ Երբ Դուք կարդում եք, տիկի՜ն,
Ձեր շրթունքները գունատ նմանվում են հասմիկի։
Եվ Ձեր աչքերը, գիտե՞ք, առանց ներքին կրակի,
Լուսաշող են՝ Ձեր կրծքի քարերի պես թանկագին։

Իսկ երբ ականջ եմ դնում ես Ձեր թեթև քայլերին —
Թվում է ինձ, թե նոքա տրիոլետներ[1] են երգում

Եվ այդ երգով հմայված՝ սիրտս տխրում է լռին։
Եվ Դուք գիտե՞ք, որ սիրուց հիվանդացած իմ հոգում
Ես միշտ լսում եմ թեթև, թավ թրթիռներ ջութակի —
Երբ համբուրում եմ ես Ձեր բարակ մատներն ապակի։

Գազելը՝ արևելյան քնարերգության մեջ մշակված երկտող տներով ոտանավոր է որը միահյուսվում է ամեն զույգ տողի վերջում կրկնվող հանգավորումով: 

Ո՞ւմ եմ երգում. ի՞նձ, թե՞ քեզ — չգիտեմ.

Ո՞ւմ եմ երգում. ի՞նձ, թե՞ քեզ — չգիտեմ.
Իմ երգում ինձ կգտնե՞ս — չգիտեմ:

Թե՞ ես ի՜նձ եմ որոնում, բայց գտնում եմ քեզ.
Կորցրե՞լ ենք արդյոք մեզ — չգիտեմ:

Գուցե ե՜ս եմ` քո երգում, գուցե ի՜նձ ես դու երգում.
Ո՞ւմ ես երգում. ի՞նձ, թե՞ քեզ — չգիտեմ…